Bangalore Groepen?

Bangalore Groepen?

07 mei 2018 Jan Peter

Twee en een half procent van bevolking van India is christelijk en daarvan is één procent protestant. Daarvan weer een klein deel is ‘reformed’. Allemaal kleine kerkplantjes die nauwelijks kunnen bestaan van eigen middelen. De Presbyterian Church of America heeft de jarenlange ondersteuning definitief stopgezet en De Verre Naaste besloot om deze kleine groepen een aantal jaar te ondersteunen van behoorlijk tot weinig.

Pieter Messelink van DVN wist van mijn master ‘Eropuit in Clusters’, waarin Atze Buursma en ik dit verschijnsel onderzochten. Pieter en ik kenden elkaar omdat we de training hebben gevolgd onder de vlag van ‘Nederland zoekt …’ Hij had namens De Verre Naaste iemand nodig om de training te geven in Bangalore en vroeg mij.
Prima, maar niet zonder Marleen.
“Eh….willen jullie dat dan zelf betalen ivm budget?”
“Akkoord als jij het kernteam vraagt om mij de ruimte en de tijd te gunnen om de 4 trainingen te kunnen geven.”

We gingen met wat spanning in de buik. Kunnen we dit? Willen we dit? Dagen achter elkaar in een conferentiezaal? Hoe zal het contact zijn?
We komen met veel commitment terug. Graag trekken we nog drie keer met deze groep die jou op de foto dankbaar toe zwaait op om ze verder te helpen in zelfstandigheid als gelovige (training 1), om van daaruit leiders te zoeken, te stimuleren iets op te pakken (2) en ondersteunen om gemeenschappen op te zetten (3) en na te denken hoe je 1,2 en 3 kunt borgen, een boost kunt geven en kunt continueren (4).
De training is erg afwisselend. Korte stukken input gevolgd door een persoonlijke of een team verwerking. Waarom niet zitten en schrijven op de grond? Wel zo makkelijk vonden verschillende teams. Er deden behoorlijk wat vrouwen mee.

In de eerste ronde komt in deze training een heel begrippen apparaat mee, daarnaast was heel de training tweetalig: Engels en Kannada. Een taal (er zijn 2000 talen in India) waar we nog nooit van gehoord hadden. Gronings, Latijns en Grieks, zelfs Hebreeuws lukt me, maar dit was onnavolgbaar. Onhandig als je iets uit moet leggen.
In India gelooft 99 procent van de mensen. Weliswaar in naar ons gevoel de gekste dingen. Niet enkel de ongeletterden maar ook ICT-ers met koffertjes stonden vol overtuiging een bel te luiden in een onooglijk tempeltje langs de weg. Een ding maakt deze godsdiensten gelijk:  je moet er veel voor doen om een slagje beter terug te komen of om op te stijgen in het niets.

Wat een unieke Heer en Heiland hebben jij en ik. We zijn zonder enige prestatie van onze kant in leven en sterven van Hem!

Of deze training leidt tot Bangelore groepen zoals wij Utrecht groepen hebben is nog maar de vraag. Iedere cultuur en tijd zal vorm en balans moeten vinden in up, in en out. De politiek onveilige situatie voor christen maakt in ieder geval dat er goede kansen zijn om in kleine en minder zichtbare groepen de blijde boodschap van Gods omarming te delen.

JP deelt graag de wonderlijke dingen die hij tegenkomt in zijn leven als dominee. Dit doet hij geregeld in zijn nieuwsberichten op de de website van de Opstandingskerk.